Με μεγάλη επιτυχία, μαζική συμμετοχή και συγκίνηση πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση του βιβλίου “Άντρον της Αμάλθειας” του δημοσιογράφου-συγγραφέα Αντώνη Λιάνου, στο καφέ “Enjoy” στο κέντρο της πόλης της Ελασσόνας.
Η παρουσίαση του βιβλίου αφορούσε την 20ετή δραστηριοποίηση του Ελασσονίτη Εκδότη της Elassona-city.gr στα κοινά, στη δημοσιογραφία και μέσα από έναν διαδραστικό τρόπο μεταφοράς, από το παρελθόν μέχρι σήμερα, ταξίδεψε το κοινό με αφηγήσεις, εξιστορήσεις, αναλύσεις, παρουσιάσεις και μουσική επιμέλεια, στο βιογραφικό του.
Άγνωστες συνεντεύξεις, στιγμές από το ρεπορτάζ, στοιχεία αυτοβιογραφικά και αποτυπώματα μυθοπλασίας αποτέλεσαν το “Άντρον της Αμάλθειας” που παρουσίασαν η δημοτική σύμβουλος του Δήμου Λαρισαίων Άννυ Ψάρρα, η εκπρόσωπος της Ένωσης Ποντίων επαρχίας Ελασσόνας Μάγδα Αθανασιάδου και η ενεργή πολίτης στα ζητήματα παιδιών με Σύνδρομο Down Εύη Σμουλιώτη.
Στην μουσική επιμέλεια ήταν ο ερμηνευτής Μάκης Κουτσιούμπας και ο μουσικός-μαέστρος Βάιος Λιάνος.
Χαιρετισμό απέστειλε η ενεργή πολίτης και εθελόντρια Εύη Θεοδωράκη επισημαίνοντας:
“Ο Όμηρος ανοίγει την Οδύσσεια με τον στίχο: «Ἄνδρα μοι ἔννεπε, Μοῦσα, πολύτροπον…». Μας συστήνει έτσι τον Οδυσσέα, τον άνθρωπο με τις πολλές πλευρές, τις διαφορετικές δεξιότητες και τις εμπειρίες που διαμορφώνουν την πορεία του. Και σκέφτομαι πως ο χαρακτηρισμός «πολύτροπος» θα μπορούσε να αποδοθεί, με έναν διαφορετικό τρόπο, και στον Αντώνη. Γιατί είναι ένας άνθρωπος με πολλές αναζητήσεις, διαφορετικές διαδρομές, ενδιαφέροντα και εμπειρίες, που δεν περιορίστηκε ποτέ σε έναν μόνο ρόλο. Κάθε άνθρωπος, άλλωστε, έχει τη δική του Οδύσσεια. Μόνο που δεν αποφασίζουν όλοι να την αφηγηθούν. Ο Αντώνης επέλεξε να το κάνει. Και στο «Άντρον της Αμάλθειας» δεν καταγράφει απλώς γεγονότα και αναμνήσεις. Επιλέγει να επιστρέψει σε στιγμές της ζωής του, να ανασύρει πρόσωπα και ιστορίες, να μοιραστεί εμπειρίες και να καταθέσει τη δική του οπτική για όσα έζησε. Ίσως, τελικά, η αξία κάθε διαδρομής να μην βρίσκεται μόνο στον προορισμό της, στην Ιθάκη της, αλλά κυρίως σε όσα συναντάμε στον δρόμο: στους ανθρώπους, στις εμπειρίες, στις στιγμές που μας αλλάζουν και σε όσα μας αφήνουν. Γιατί οι ιστορίες αποκτούν αξία όχι μόνο από όσα αφηγούνται, αλλά και από όσα μας κάνουν να σκεφτούμε. Από τις αλήθειες που αναγνωρίζουμε, τα ερωτήματα που μας γεννούν και τους ανθρώπους που μας θυμίζουν. Και ίσως αυτό να είναι το πιο ενδιαφέρον στοιχείο αυτού του βιβλίου: ότι πίσω από κάθε ιστορία υπάρχει μια ανθρώπινη διαδρομή. Αντώνη, χαίρομαι που επέλεξες να μοιραστείς ένα κομμάτι αυτής της διαδρομής μαζί μας και χαίρομαι που ανταμώσαμε οι δυο μας σε πολλές διαδρομές”…
Η Μάγδα Αθανασιάδου τόνισε πως: “Μέσα από τις ρίζες μας, τα κοινά μας βιώματα και την εκτίμηση που υπάρχει με τον Αντώνη, ανταμώσαμε όλα αυτά τα χρόνια και σήμερα σας παρουσιάζω μια άλλη πτυχή του ανθρώπου και δημοσιογράφου” ενώ η Άννυ Ψάρρα επισήμανε πως: “Με τον Αντώνη γνωριστήκαμε μέσα από τους κοινούς μας αγώνες στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ και στην Αριστερά. Και εδώ βλέπουμε την μακρά πορεία του ίδιου μέσα από τα αναρχοαυτόνομα κινήματα, στα Εξάρχεια, στην αλληλεγγύη και στον εθελοντισμό”. Τέλος η Εύη Σμουλιώτη ανέφερε πως: “Το βιογραφικό του Αντώνη είναι ασύλληπτο. Σαν την Λερναία Ύδρα γεννάει ιδέες και τις υλοποιεί. Κλείνει κύκλους και συνεχίζει. Πάνω από όλα όμως αποφάσισε να μας μιλήσει για έναν άλλο κόσμο που έζησε και αυτό ήταν καθηλωτικό”.
Ο συγγραφέας του βιβλίου Αντώνης Λιάνος σε παρέμβασή του επισήμανε: “Θα μπορούσα σήμερα να κλείσω το θεάτρο Φαρμάκη για το βιβλίο. Όμως το “Άντρον της Αμάλθειας” που μιλάει για το Σπήλαιο της μοναχικότητας της ίδιας της ζωής και πως αυτή γεννάται μέσα από γάλα της μητέρας ή μιας κατσίκας-μάνας, μόνο σε ένα σκηνικό αλά μπουάτ, δίπλα σε αγαπημένα πρόσωπα, θα μπορούσε να παρουσιαστεί. Είναι δύσκολο να τσαλακώνεσαι δημόσια, το πράττω για έναν ανεξήγητο λόγο είκοσι χρόνια, δεν μετάνιωσα στιγμή για αυτό. Μέσα στη νύχτα, που αυτήν αποτέλεσε την αιτία για αυτό το βιβλίο που γράφτηκε μέσα σε τέσσερις μήνες, πριν, ενδιάμεσα και μετά τα Μπλόκα της Νίκαιας, κάτω από συνθήκες παγετού, μέσα στη νύχτα έζησα όσα η μέρα και το ρεπορτάζ δεν δείχνουν. Οι μουσικοί διασκεδάζουν τον κόσμο τη νύχτα, εγώ την έζησα μέσα σε πάθη, λάθη, δαίμονες, κορυφές, επιτυχίες, αποτυχίες, μανίες, εξαρτήσεις και όμως αυτήν η συνεχής πάλη για ζωή, για αγώνα, για αλληλεγγύη, δεν στερεύει. Ένας κύκλος κλείνει, πρέπει να ξέρεις πότε τον κλείνεις, ένας νέος ανοίγει και όλο αυτό αποτελεί αλυσίδα για το τι θα αφήσουμε πίσω μας, στην επόμενη γενιά. Οφείλουμε πάνω από όλα να αφήσουμε την ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο, ολοκληρώνοντας τα όνειρά μας, συνοδοιπόροι στους αγώνες μαζί με τα όνειρα των υπολοίπων. Να κοιτάμε τη μεγάλη εικόνα, το δάσος και όχι το δένδρο. Να γνωρίζουμε όμως πως το τέλος υπάρχει για όλους και είναι το μόνο σίγουρο. Θέλει ταπεινότητα, θέλει αρχές και αυτό στη δική μου διαδρομή, ήταν ένα πολύ ακριβό αντίτιμο στα διόδια της ζωής. Διότι δεν διάλεξα τον δρόμο του λιονταριού αλλά τη πορεία τη μοναχική του λύκου. Σπουδαία ζώα και τα δύο. Το λιοντάρι θα το δείτε στο τσίρκο, τον λύκο όμως ποτέ. Αγαπήθηκα και μισήθηκα. Αγάπησα και συγχώρεσα. Για αυτό είμαι ευγνώμων. Σίγουρα, ο Επίκουρος με εκφράζει. Σίγουρα, αυτά ποτέ μου δεν επιδίωξα να αρέσω στους πολλούς. Αυτά που τους αρέσουν δεν τα γνώρισα. Αυτά που εγώ γνωρίζω, απέχουν πολύ από το να τα καταλάβουν. Μπορεί να βίωσα στη ζωή μου βαθειά το ροκ, το έντεχνο και το λαικό τραγούδι. Όμως η απαρχή μου ήταν μία. Να είναι ακούσματα που ακουμπούν στο πεζοδρόμιο. Γιατί εκεί μεγάλωσα. Και εκεί επιστρέφω. Η παρουσίαση έγινε στην Ελασσόνα. Εδώ αγάπησα, εδώ γέλασα, εδώ ερωτεύτηκα, εδώ έκλαψα. Και αυτό το βιβλίο είναι και το μοναδικό. Σαν ένα ζειμπέκικο. Το χορεύεις μια φορά, μέσα στη βραδιά, αποτυπώνεις με τα βήματά σου, την ψυχή σου στο πάτωμα. Αυτό ήταν το “Άντρον της Αμάλθειας”. Θέλω να ευχαριστήσω τις τρεις “Χάριτες”, την Άννυ, την Εύη, την Μάγδα που μαζί με την Εύη τη Θεοδωράκη, δουλέψαμε για αυτό το εξαιρετικό αποτέλεσμα. Να ευχαριστήσω τον Μάκη, τον Βάιο που μέσα από τις πρόβες, καταφέραμε σήμερα να σας συγκινήσουμε και να ταξιδέψουμε. Ευχαριστώ το καφέ “Εnjoy” για τη φιλοξενία και όλους και όλες εσάς. Που τόσα χρόνια ήσασταν πάντα δίπλα. Όσο δύσκολος άνθρωπος και να είμαι, με αφήσατε να κάνω αυτό που ήθελα, ειδικά όταν ήταν για το κοινό καλό. Να ευχαριστήσω επίσης την Ευαγγελία Κουμπούρα, τον Ηλία Βογιατζή και τον Γιώργο Σαπλαχίδη για την υπέροχη έκδοση του βιβλίου. Να έχετε υγεία και να δείχνετε αλληλεγγύη. Σας ευχαριστώ”.
Ακούστηκαν τα μουσικά κομμάτια: “Τρεις Άνοιξες”, “Ο μπουμπούνας”, “Δυο βοριάδες”, “Νυχτερινό Α”, “Σάπιο σανίδι πάτησα”, “Αυτή η νύχτα μένει”, “Δημοσθένους Λέξις”, “Άκου”, “Η ζωή μου όλη” από τον Μάκη Κουτσιούμπα και τον Βάιο Λιάνο.
Τίμησαν με τη παρουσία τους ο Δήμαρχος Ελασσόνας Νίκος Γάτσας, ο βουλευτής Λάρισας Γιάννης Καριπίδης, ο αναπληρωτής Δημάρχου Δημήτρης Καρανίκας, ο πρώην αναπληρωτής δημάρχου Διονύσης Μπαλούκας, ο πρώην Πρόεδρος της ΑΕΝΟΛ Ελευθέριος Φουρκιώτης, ο Καθηγητής Δενδροκομίας Αλέξανδρος Παπαχατζής, η πρώην Πρόεδρος του Δικτύου Καλλιτεχνών και Επιστημόνων επαρχίας Ελασσόνας Ελένη Μπλιούμη, η ζωγράφος Θωμαή Κόντου, ο ιδιοκτήτης του Ράδιο Ελασσόνα “88,4” Ανδρέας Νικούλης, η Πρόεδρος των Ελασσονιτών Εθελοντών Ενεργών Πολιτών Κατερίνα Τζουανάκη, ο Πρόεδρος του Αγροτικού Καπνικού Συνεταιρισμού Ελασσόνας Γιώργος Κατσαρός, ο πρώην πρόεδρος του Γ.Σ.Ε. Ελασσόνας Δημήτρης Σαμόλαδος, ο πρώην αυτοδιοικητικός παράγοντας του Π.Ο. Ελασσόνας Βασίλης Βαρνάς, ο Συντονιστής του Πανεπαρχιακού Αγροκτηνοτροφικού Συνδέμου Ελασσόνας Θωμάς Καραγεώργος, οι εκπρόσωποι του Πανλαρισαικού Αγροκτηνοτροφικού Συλλόγου Λάρισας Παναγιώτης Καλογιάννης-Χρήστος Παππάς, άνθρωποι του βιβλίου, της τέχνης και του πολιτισμού καθώς και πολίτες.
