Παρακολουθώ συχνά πολιτικούς και βουλευτές να καταγγέλλουν τη διαφθορά, να επιτίθενται στην κυβέρνηση και να εμφανίζονται σαν να ανακάλυψαν σήμερα τις παθογένειες της χώρας. Αναρωτιέμαι όμως, η διαφθορά γεννήθηκε τα τελευταία επτά χρόνια; Πριν δεν υπήρχαν σκάνδαλα, πελατειακές σχέσεις, εξυπηρετήσεις και κακοδιαχείριση δημόσιου χρήματος; Ας είμαστε επιτέλους σοβαροί. Η διαφθορά δεν έχει κομματική ταυτότητα και δεν αντιμετωπίζεται με τηλεοπτικές καταγγελίες και πολιτικές κραυγές. Ως άνθρωπος της αγοράς, που καθημερινά αντιμετωπίζω τη γραφειοκρατία και τις δυσκολίες της πραγματικής οικονομίας, γνωρίζω πόσο ακριβά πληρώνει η κοινωνία τις αδυναμίες του κράτους. Δεν πιστεύω ότι μια κυβέρνηση πρέπει να μένει στο απυρόβλητο. Όποιος κυβερνά έχει ευθύνη να ελέγχει, να διορθώνει και να λογοδοτεί. Αλλά και όσοι υπηρέτησαν σε κυβερνητικές θέσεις δεν μπορούν να συμπεριφέρονται σαν να μην έχουν καμία σχέση με το παρελθόν. Η αντιπολίτευση είναι δικαίωμα και θεσμική υποχρέωση. Η αυτοκριτική όμως είναι ζήτημα πολιτικής αξιοπιστίας. Προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει να προστατευτεί κανένας επειδή ανήκει σε συγκεκριμένο κόμμα. Με ενδιαφέρει να αποκαλύπτονται οι παρανομίες, να αποδίδονται ευθύνες και να επιστρέφει το δημόσιο χρήμα εκεί όπου ανήκει, στην κοινωνία. Η Ελλάδα δεν έχει ανάγκη από περισσότερους πολιτικούς που καταγγέλλουν τα πάντα και αναλαμβάνουν την ευθύνη για τίποτα. Έχει ανάγκη από θεσμούς που λειτουργούν, πραγματικούς ελέγχους και ανθρώπους που κρίνονται από τις πράξεις τους. Γιατί η διαφθορά δεν καταπολεμάται με το να αλλάζει κάθε φορά ο κατήγορος. Καταπολεμάται όταν κανείς δεν βρίσκεται πάνω από τον νόμο.
Δημήτρης Β. Ευθυμίου
Επιχειρηματίας
