Χαιρετίζουμε τον κ. Κουρέτα στον κόσμο της πραγματικότητας. Ωστόσο, δεν ξεχνάμε τη λάσπη που ο ίδιος και τα πολιτικά του «παπαγαλάκια» εκτόξευαν προεκλογικά, παρουσιάζοντας τα έργα οδοποιίας ως δήθεν αντι-αναπτυξιακές παρεμβάσεις.
Παράλληλα, καλό είναι να θυμίσουμε ότι βρισκόμαστε στην Ελλάδα του 2026 και όχι στην Ελλάδα των capital controls, της ασφυκτικής έλλειψης ρευστότητας και της δραματικής περικοπής των πόρων προς τις Περιφέρειες κατά την περίοδο διακυβέρνησης του κ. Τσίπρα. Οι σημερινές συνθήκες είναι διαφορετικές και οι συγκρίσεις οφείλουν να γίνονται με ειλικρίνεια και όχι με πολιτική σκοπιμότητα.
Αν, πάντως, εξακολουθεί ο κ. Κουρέτας να έχει απορίες για εκείνη την εποχή, μπορεί να απευθυνθεί στον πολιτικό με τον οποίο σήμερα διατηρεί τόσο στενή σχέση, τον άνθρωπο που ταυτίστηκε με την επιβολή των capital controls και τον οποίο επιλέγει να στηρίζει, χειροκροτώντας τον από την πρώτη σειρά των εκδηλώσεων του νέου του κόμματος.
Ο δρόμος Μεσορράχη–Ελευθερές αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Η περιφερειακή αρχή 2011-2023 ολοκλήρωσε τις μελέτες, τις εγκρίσεις,τις απαλλοτριώσεις, εξασφάλισε τη χρηματοδότηση, δημοπράτησε το έργο και υπέγραψε τη σύμβασή του με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης. Αυτή είναι η ουσία ενός δημόσιου έργου.
Η σημερινή διοίκηση παρέλαβε το έργο σε εξέλιξη και συγκεκριμένη ημερομηνία ολοκλήρωσης.Κατά τη διάρκεια της θητείας της χορήγησε παράταση στην προθεσμία ολοκλήρωσής του και υπέγραψε συμπληρωματική σύμβαση με αυξημένο προϋπολογισμό.
Μέχρι σήμερα ο κ. Κουρέτας δεν έχει παρουσιάσει ούτε ένα μεγάλο έργο που να σχεδιάστηκε, να ωρίμασε, να χρηματοδοτήθηκε, να δημοπρατήθηκε και να ξεκίνησε αποκλειστικά επί της δικής του διοίκησης. Αντίθετα, φωτογραφίζεται σε έργα που παρέλαβε και μοιράζει χρηματοδοτήσεις παρουσιάζοντας ως δικές του επιτυχίες έργα και χρηματοδοτήσεις που είχαν ήδη εξασφαλιστεί από την προηγούμενη περιφερειακή αρχή.
ΥΓ Όταν ο συντάκτης ενός δημοσιεύματος έχει παράλληλα αναλάβει, με δημόσια σύμβαση, καθήκοντα Συμβούλου Σχεδιασμού Επικοινωνιακών Δράσεων για την προβολή ενός δημόσιου προγράμματος, δεν θα έπρεπε οι πολίτες να γνωρίζουν αυτή την ιδιότητα; Δεν αποτελεί προϋπόθεση της διαφάνειας και της αξιοπιστίας της ενημέρωσης η σαφής διάκριση των ρόλων, ώστε κάθε δημόσια παρέμβαση να αξιολογείται με πλήρη εικόνα;
