«Ἐὰν κανείς ἐπισκεφθῇ σήμερα τὴν Παλιὰ Σκαμνιὰ καὶ ἴδῃ τὰ ἐρείπια, θὰ νομίσῃ πὼς τὸ χωριὸ αὐτὸ κατεστράφη πρὶν ἀπὸ ἐδῶ καὶ διακόσια χρόνια· καὶ ἂν ἐπισκεφθῇ τὴν Ἐκκλησίαν, τὸ μόνον κτίριον ποὺ σώζεται, καὶ ἐξετάσῃ μὲ περιέργειαν τὴν ἐσωτερικήν της ὄψιν, θὰ θαυμάσῃ τὴν ἀρχαίαν ζωγραφικὴν τέχνην, ἥτις μαρτυρεῖ καὶ διαπιστοῖ τὴν ἀληθινὴν πίστιν καὶ τὸ βαθὺ θρησκευτικὸ συναίσθημα τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐποχῆς ἐκείνης.»
Έγραφε ο Δημήτριος Ζήση Μουγδής, διδάσκαλος κατά την περίοδο της ολοσχερούς καταστροφής της Παλιάς Σκαμνιάς (1943), στο χειρόγραφο έργο του για την ιστορία της (1964).
Την Κυριακή της Πεντηκοστής πανηγυρίζει η εκκλησία του σημερινού χωριού, αλλά και η εκκλησία της Παλιάς Σκαμνιάς, μοναδικό σωσμένο κτίσμα από τη λαίλαπα του ναζισμού στον τόπο μας.
Στον τόπο που σίγησαν τα σπίτια και οι δρόμοι, η εκκλησία της Αγίας Τριάδας κρατά ζωντανή τη μνήμη ενός χαμένου χωριού…
Το πανηγύρι της Αγίας Τριάδας για τον τόπο μας, δεν είναι μόνο μια γιορτή πίστης. Είναι και ένα προσκύνημα μνήμης. Μια σιωπηλή υπόσχεση πως η ιστορία δεν θα λησμονηθεί και πως η οδύνη του πολέμου δεν πρέπει ποτέ να επαναληφθεί.
Μέσα στη σιωπή του τόπου, η εκκλησία συνεχίζει να «μιλά». Να θυμίζει το έγκλημα, τον πόνο, αλλά και τη δύναμη της μνήμης και της ζωής που επιμένει.
Με σεβασμό στην ιστορία και στους ανθρώπους της Παλιάς Σκαμνιάς, θα τιμηθεί και φέτος την πανήγυρη της Αγίας Τριάδας.
Θα τελεστεί πανηγυρική θεία Λειτουργία μετ’ αρτοκλασίας στις 8:00 το πρωί της Κυριακής.
Ο Ναός της Αγίας Τριάδας αναπαλαιώθηκε και αναπαλαιώνεται χάρη στις φιλότιμες προσπάθειες του Συλλόγου των Απανταχού Αποδήμων Σκαμνιωτών, της τοπικής κοινότητα Σκαμνιάς και διαφόρων δωρητών. Έχει χαρακτηριστεί ως ιστορικό και διατηρητέο μνημείο.
Είναι ο πρώτος μεταβυζαντινός ναός της Επαρχίας Ελασσόνας. Η αρχιτεκτονική του είναι τρίκλιτη βασιλική χωρίς τρούλο με έντονη αγιογράφηση. Φέρει δίρριχτη στέγη, καλυμμένη με λαμαρίνα ενώ παλαιότερα ήταν καλυμμένη με σχιστολιθικές πλάκες. Το εσωτερικό της σκεπής είναι ξύλινο. Το τέμπλο είναι ξύλινο. Η οροφή είναι ξύλινη, στον τύπο των αρχοντικών και των ναών του 18ου αιώνα. Διατηρείται στον ναό ο ξύλινος άμβωνας, ο ‘θρόνος’, το ψαλτήρι και τα στασίδια της νότιας πλευράς. Το δάπεδο είναι πλακόστρωτο από μεγάλες πέτρες. Η είσοδος φέρει ξύλινη πόρτα και ασφαλιζόταν εσωτερικά από μεγάλο πάσσαλο. Ο ναός έχει λίγα μικρά παράθυρα στην νότια πλευρά και σε μεγάλο ύψος.
Ο ναός είναι κατάγραφος, με τοιχογραφίες λαϊκής τεχνοτροπίας. Στην κάτω σειρά συναντούμε ολόσωμους αγίους. Στη μεσαία σειρά υπάρχουν πορτρέτα αγίων. Στην πάνω σειρά συναντούμε σκηνές από τη ζωή του Χριστού στη βόρεια πλευρά και από τη ζωή της Παναγίας στη νότια πλευρά. Εντύπωση προκαλούν στην κάτω σειρά τα φωτοστέφανα των ολόσωμων αγίων που είναι ανάγλυφα και σε χρυσό χρώμα…
